Soczysta kaktusopodobna roślina z Afryki Południowej używanq w lokalnej tradycji zdrowotnej do kontrolowania apetytu.


Różne gatunki Hoodia, przede wszystkim Hoodia gordonii, były spożywane przez południowoafrykańskie plemiona, aby pomóc złagodzić pragnienie i głód. Choć nie jako spalacz tłuszczy, wydaje się, że Hoodia wspomaga utratę wagi poprzez z jedną z głownych aktywności biologicznych:
Hoodia może przyczynić się do tłumienia i kontroli łaknienia, co z kolei prowadzi do obniżenia spożycia pokarmu i następuje późniejszą utratą wagi.

Informacje ogólne

Hoodia to rodzaj sukulentów z Afryki Południowej, które były tradycyjnie używane przez plemiennych Buszmenów do tłumienia apetytu i pragnienia, kiedy wybierali się na długie polowania w Kalahari. Chociaż zwykle efekt taki odnosi się do Hoodia Gordonii, inne gatunki Hoodia również działają tak samo, na przykład Hoodia parviflora.

Za kluczowy składnik aktywny w Hoodia powszechnie uważa się chemiczny P57, choć ostatnie badania wykazują że inne związki, take jak Gordonoside F mogą być równie odpowiedzialne za działanie Hoodia.

Hoodia zyskała na popularności po opisaniu w mediach jako "cudowny" suplement odchudzania w 2000 roku. Pomimo tego, nie zostało jednoznacznie udowodnione, że Hoodia, pomaga w utracie wagi.

Niestety, reputacja „trendi, cudownego, pomagającego w utracie wagi zioła” zainicjowała szereg nieskutecznych suplementów, które okazały się być niskiej jakości lub miały sfałszowane składniki.

Jednym z takich produktów, była P57 Hoodia, która stała się przedmiotem ostrzeżenia FDA w roku 2011. Podobno formuła P57 Hoodia okazała się być skażona sibutraminą, potencjalnie niebezpieczną substancją kontrolowaną, która została wycofana z rynku amerykańskiego w 2010 roku.

Aby dodać jeszcze coś do kontrowersji, niektóre firmy wytwarzające suplementy wykorzystało niższa od zgłaszanej ilość Hoodia lub nawet wcale.

Wskutek ogromnego popytu, Hoodia nadano status ochronny w Namibii i Republice Południowej Afryki, przez co może być legalnie pozyskana wyłącznie przez licencjonowane osoby i firmy. Cena za kilogram Hoodia osiągnęła wysokość $ 200, co czyni ją popularnym przedmiotem nielegalnego handlu.

Największym problemem związanym z Hoodia jest brak badań naukowych na jej temat. Większość badań przeprowadzonych na ludziach, nie zostało przedstawionych w postaci prac naukowych, a ich dane nie są dostępne.

Czy wiedziałeś, że…?
Mimo, że Hoodia przypomina kaktusy i była nazywana "odchudzającym kaktusem", to w rzeczywistości nie jest częścią rodziny roślin kaktusowatych. Inne nazwy to kapelusz Buszmena lub królowa Namibii.

Biologiczna aktywność Hoodia - spalanie tłuszczu

Mechanizm działania może pochodzić z obecności P57 związku, który jak uważa się zmniejsza apetyt, wysyłając sygnały do ​​podwzgórza - części mózgu, która kontroluje głód i inne procesy.

Uważa się, że P57 działa podobnie jak wysoki poziom glukozy, mówiąc twojemu mózgowi, że jesteś pełny, powodując zahamowanie apetytu.

Jednak mechanizm ten nie wyklucza możliwości działania innych związków biologicznie czynnych w Hoodia o różnych mechanizmach. Jednym z takich związków jest Gordonoside F, które jak uważa się, działa aktywując GRP119, receptor, która odgrywa kluczową rolę we wzroście i zmniejszaniu uwalniania insuliny ze spożywanej żywności.

Badania

Badania na zwierzętach

Badania na myszach wykazały, obiecujące wybiki dotyczące tłumienia apetytu i następującą utratę wafi przy spożywaniu Hoodia.

Wstrzyknięcie 0.4-40 mnol P57 do mózgu myszy może powodować zmiejszenie ilości spożywanego pożywienia.

W badaniu tym oceniano wpływ P57 wstrzykniętego bezpośrednio do mózgu myszy. P57 powodowało wzrostem ATP, głównej cząsteczki energii w organizmie, od 50 do 150 procent w neuronach podwzgórza - części mózgu odpowiedzialnej za kontrolowanie apetytu i inne procesy. Przyjmowanie ilości pokarmu zostało zredukowane o 40-60 % przez następne 24 godziny po wstrzyknięciu P57 w dozie 0.4-4 nmol. Badacze postulują, że zwiększenie ATP jest kluczowym mechanizmem w tym jak podwzgórze reguluje przyjmowanie pokarmu.

Badacze wywnioskowali, że „P57AS3 lub związane cząsteczki mogą być intrygującą próbą dla dalszego wyjaśniania wzmocnienia sygnalizacji funkcji odczuwania energii… środki, które zatem mogą być wykorzystane w celu przebudowania odczuwania energii w obrębie podwzgórza lub przywrócenia bardziej adaptacyjnej homeostazy energetycznej w całym organizmie, jako leczenie dla otyłości czy insulinoodporności.

Związek w Hoodia, czyli Gordonoside F może redukować apetyt poprzez aktywacje receptora GRP119.

Celem tego badania było sprawdzenie hipotezy, że związek Gordonoside F znajdujący się w Hoodia był odpowiedzialny za aktywację receptora GRP119, który odgrywa ważną rolę w ograniczaniu ilości przyjmowanego pokarmu. Badacze zbadali efekt Gordonoside F na wyizolowanych komórkach i żywych myszach. Stwierdzono, że receptor ten, powoduje zmniejszenie spożycia pokarmu i promowanie wydzieliania insuliny stymulowanego glukozą (GSIS) w izolowanych komórkach.

Badacze doszli do wniosku, że "... aktywacja receptora GPR119 jest ważnym mechanizmem uruchomiającym w Hoodia Gordonii efekt terapeutyczny. Biorąc pod uwagę obecne wyniki, dotyczące homogenicznych zwiążków i długiej historii bezpiecznego stosowania Hoodia Gordonii w utracie masy ciała, wierzymy, że Gordonoside F zapewnia obiecujące możliwości dla rozwoju nowych leków, stosowanych w chorobach metabolicznych.

6.25-50 mg / kg / dzień P57 może zmniejszyć spożycie pokarmu, zażywanie P57 jest bardziej skuteczne niż spożywanie fenfliraminy, leku hamującego łaknienie.

Badanie to przetestowało tłumiące apetyt skutki stosowanie P57 wyizolowanego z dwóch gatunków - Hoodia pilifera i Hoodia gordonia. P57 podano doustnie szczurom w dawkach w zakresie od 6,25 - 50 mg / kg / dzień przez 3 dni, przy wszystkich spożywanych dawkach u szczurów wykazano zmniejszenie spożycia pokarmu i zmniejszenie wagi ciała w ciągu okresu obserwacji - 8 dni.
Jak się okazało 30 mg / kg / dzień P57, jest bardziej efektywne niż 15 mg / kg / dzień fenfluraminy, tłumiącego apetyt leku przeciw otyłości. Zważywszy, że myszy, którym podano fenfluramine zjadły trochę mniej jedzenia i przybierały na wadze po 8 dniach, te, którym zostało podane P57 schudły po 8 dniach, gdyż spadek apetytu był dużo większy.

Badacze doszli do wniosku, iż "Te wstępne badania, które przeprowadzono na szczurach z użyciem związku 1 wykazały, że cząsteczka ta ma znaczące działanie tłumiące apetyt, a także powoduje zmniejszenie masy ciała, gdy jest spożywana doustnie przez okres trzech dni”


Badania na ludziach

Badania działania Hoodia na ludziach są stosunkowo rzadkie, mimo jej popularności jako suplementu wspomagającego odchudzanie. Wynika to częściowo z faktu, że RPA opatentowało P57 i podpisało umowę licencyjną tylko z jedną firmą przeprowadzającą badania - Phytopharm.

Suplementy bazujące na Hoodia parviflora mogą pomóc w utracie wagi.

W przeciwieństwie do większości badań, w tym badanie innemu gatunkowi Hoodia - Hoodia parviflora. W badaniu oceniano wpływ 40 dni suplementacji produktu  odpartym na Hoodia parviflora. W sumie 103 uczestników, począwszy od osób normalnej wagi, aż do otyłych przyjmowali codziennie 3 g mrożonego suplement zawierającego 95% gruntowych Hoodia parviflora lub kostki  placebo. Grupa Hoodia straciła średnio 0,58 kg w porównaniu z 0,2 kg przyrostu w grupie placebo, ale efekt ten nie był widoczny dla osób bardzo dużą otyłością (BMI ≥ 35). Jednak działania niepożądane były zgłaszane.

Badacze doszli do wniosku, że "Wyniki te wspierają wykorzystywanie i przyszłe badania nad Hoodia parviflora w produktach wspomagających odchudzanie i utrzymanie wagi oraz ewentualne wywołujących tłumienie apetytu u zdrowych dorosłych”

2,22 g / dzień ekstraktu Hoodia gordonii nie miały żadnego wpływu na przyjmowanie pokarmu i wagę w porównaniu do placebo u kobiet z nadwagą.

W badaniu tym oceniano wpływ oczyszczonego ekstraktu Hoodia Gordonii w postaci 2,22 g / dzień (HgPE) na parametry bezpieczeństwa i tych związanych z wagą u 49 kobiet z nadwagą. Kobiety podzielono na grupy, placebo lub 2 x 1,11 GPE przez 15 dni. Nie stwierdzono istotnych różnic w spożyciu żywności, masie ciała lub tkance tłuszczowej. Kobiety w grupie HgPE miały również wyższe ciśnienie krwi i były bardziej narażone na skutki uboczne, takie jak zawroty głowy, nudności i wymioty w porównaniu z placebo.

Badacze doszli do wniosku, że "całość danych z tego badania nie dostarczyła dowodów na skuteczności pod względem zmniejszenia spożycia kalorii i zmniejszenia masy ciała w grupie leczonej HPGe względem grupy placebo"

Jednakże, nie wyklucza się możliwości posiadanie przez Hoodia efektu pomagającego w utracie wagi, jednak by to stwierdzić potrzebne są dalsze badania.


Dawkowanie - uwagi
Idealna dawka Hoodia nie wynika z badań naukowych, z powodu braku danych oraz, przez to, że różni naukowcy wykorzystywali zarówno całą Hoodia, jak jej pojedyncze związki. Komercyjnie dostępne suplementy zalecają maksymalną dawkę wynoszącą 4000 mg koncentratu na dobę. Częstsze dawkowanie dla detalicznych suplementów Hoodia są znacznie niższe, od 500 mg do 2000 mg codziennie.

Skutki uboczne
Nie ma wystarczających informacji na temat skutków ubocznych, a poszczególne badania pokazują różne wyniki. Niektóre badania nie wykazały żadnych negatywnych skutków, podczas gdy inne zgłaszały łagodne lub umiarkowanych reakcje w tym podwyższone ciśnienie krwi, zawroty głowy i wymioty.

Dostępne formy Hoodia

Zwykła Hoodia: Wykonana z tylko kaktusopodobnej soczystej rośliny, jest to najbardziej podstawowa i najtańsza forma Hoodia na rynku.
Hoodia stężony ekstrakt: Jest to silniejsza forma stosowana w suplementach zatęża się aż w stosunku 20: 1.
Przekąska „Snack Less”™: Ta linia produktów łączy Hoodia parviflora z gumą do żucia i owocowymi batonami. Snack less była badana i opracowywana ponad 10 lat w Izraelu przez firmę Desert Labs.


Inne artykuły